Powyżej zamieszczono formularz.   Prosimy o wypełnienie i przesłanie   w załączniku do listu pod któryś z   adresów umieszczonych w dziale   "Kontakt"
WSPOMNIENIA
   Wykaz pozycji :: Wspomnienie o Włodzimierzu Jazdonie

Jazdon Włodzimierz  (29.08.1925 - 26.09.1997)

Włodzimierz Jan, drugie dziecko Hipolita i Janiny z Ofierzyńskich, ur. 29.08.1925 w Koszkowie pow. Piaski, w majątku hr. Raczyńskiego, którego Hipolit był zarządcą.
Ochrzczony został dnia 20.11.1925 r. w kościele w Strzelcach Wielkich.
Naukę na poziomie powszechnej szkoły sześcioklasowi zrealizowała w Koszkowie i następnie w Borku Wlkp., w którym mieszkał jego dziadek Jan Ofierzyński.
Przed wojną zdążył również zrealizować naukę w dwóch klasach Gimnazjum w Jarocinie. Dwie dalsze klasy zaliczył i małą maturę uzyskał w Urzędowie w 1944 roku przed tajną komisją egzaminacyjną.
Wysiedlony wraz z rodzicami i rodzeństwem dnia 14.03.1940 do Generalnej Guberni, poprzez obóz przejściowy w Poznaniu przy ul. Głównej, zamieszkał początkowo w Biardach pow. Łuków i Charlejowie gmina Serokomla, a od 1942 r. w miejscowości Świdno pow. Puławy. Pomagał ojcu (urzędnikowi rolnemu) jako pracownik fizyczny-rolny, następnie podwórzowy.
Od listopada 1939 należał do Związku Walki Zbrojnej, a od 12 września 1942 do AK Okręg Lublin, Obwód Janów - Kraśnik ''Jemioła'', Rejon I ''Urszula'' Urzędów, składając przysięgę przed dowódcą ps. ''Wichajster''. W swej działalności konspiracyjnej i partyzanckiej posługiwał się pseudonimami Pantera i Tass. Był szeregowcem, wypełniającym początkowo głównie zadania w łączności (możliwość dysponowania środkami transportu, legitymowanie się pisemnym uzasadnieniem wyjazdów uzyskiwanym dzięki pomocy ojca, kierującego gospodarstwem). Zajmował się także legalizacją dokumentów (pieczątki powiatów Puławy, Kraśnik, częściowo Lublin) i wykonywał drobne zlecenia wywiadowcze. Po przeszkoleniu wojskowym brał udział w walkach z silnym oddziałem niemiecko-ukraińskim w Urzędowie, akcjach na terenie Bełżyc, Skorczyc, Leszczyny, Ludwinowa, Dzierzkowic oraz w akcji ''Burza'' na terenie pow. Kraśnickiego. W ostatnich dniach lipca 1944 r. wrócił do domu, ale już od sierpnia 1944 ukrywał się korzystając z pomocy kolegów z Urzędowa, a później handlował na trasie Lublin - Białystok i w okolicach Mielca. Posługiwała się wówczas dowodem osobistym na nazwisko Grudzień Jerzy(?). Tu ukrywał się też jego ojciec Hipolit, który był poszukiwany za to, że jako rezerwista prowadził szkolenia miejscowych oddziałów Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich.
Został aresztowany dnia 8.12.1944 roku w Lublinie przez NKWD i po 2-tygodniowym areszcie przy ul. Szopena, został przekazany do więzienia na Zamku Lubelskim.
Bez procesu, za przynależność do AK dnia 21.01.1945 skierowany wraz z 10-ką innych więźniów do transportu kolejowego, który przez Moskwę, Gorki, Perm dotarł do stacji kolejowej Połowinki. Stąd początkowo transportem samochodowym, a później pokonując trasę pieszo dotarli dnia 04.02.1945 r. do łagru, stanowiącego ich miejsce zamieszkania jako obozu więźniów pracujących w tamtejszych kopalniach (''5'' i ''13'') węgla w górach Ural. Tu był ponownie przesłuchiwany przez NKWD. W kopalni pracował początkowo na przodku. Po wypadku (zawał węgla), w wyniku którego doznał zgniecenia prawej dłoni, kilka tygodni przeleżał w sanitarnej części obozu, po wyjściu z którego pracował w kuchni obozowej jako pomywacz a później jeden z dwóch głównych kucharzy. W listopadzie 1945 skierowany został do obozu przejściowego, a 24 grudnia 1945 transportem kolejowym tzw. szlakiem północnym m.in. przez Perm, Gorki, Kirów, Jarosław, Wielkie Łuki, Mińsk do Polski. Do Białej Podlaskiej dotarł dnia 21 stycznia, a do domu (Poręby k/Borku Wlkp.) wrócił dnia 1 lutego 1946 roku. Transport więźniów wyjeżdżający z Polski na Ural w 1945 r. liczył ok. 1370 więźniów, a powrotny ok.135.
Po powrocie do domu leczył się, m.in. na żołądek, przygotowując się od dnia 18.02.1946 r. poprzez udział w kursach maturalnych przy Gimnazjum i Liceum w Jarocinie do eksternistycznej matury, którą zdał pomyślnie, świadectwo dojrzałości uzyskując dnia 12 02 1947 roku. Już jednak wcześniej rozpoczął studia jako wolny słuchacz na Akademii Handlowej w Poznaniu, stając się z czasem słuchaczem zwyczajnym. Egzamin magisterski zdał dnia 12.07.1951 roku. Po uzyskaniu absolutorium, dnia 1 listopada 1950 roku rozpoczął pracę w Ośrodku Księgowości przy Dyrekcji Przemysłu Miejscowego w Poznaniu, pełniąc - po jej reorganizacji - obowiązki głównego (starszego) księgowego w Poznańskich Zakładach Drzewnych Przemysłu Terenowego w Poznaniu. Z dniem 01.12.1955 uchwałą Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Poznaniu powołany został na stanowisko Głównego Księgowego w ww. PZDPT. Po zdaniu odpowiednich egzaminów państwowych został dnia 15.07.1963 r. dyplomowanym biegłym księgowym.
W latach 1961-1964 pełnił funkcje ławnika przy Sądzie Wojewódzkim w Poznaniu. Pracował we wspomnianym zakładzie do marca 1968 roku, w którym to roku znanych w kraju ''afer gospodarczych'' mających wyjaśnić powody kryzysu w Polsce został wśród innych aresztowany i skazany za brak nadzoru.
Do domu wrócił - ponownie dnia 1 lutego (a więc w wigilię święta Matki Boskiej Gromnicznej) 1971 roku, pracując w systemie pracy nakładczej w PTTK.
Zaangażował się w działalność Duszpasterstwa Rodzin (ukończył specjalistyczny kurs na PWT w Poznaniu) pracując jako instruktor (poradnie parafialne, kursy przedmałżeńskie, lekcje religii). Po pierwszym zawale serca w sierpniu 1986 przeszedł na rentę.
Od 30.09.1990 członek Światowego Związku Żołnierzy AK. W okresie późniejszym spotkały go jeszcze dwa zawały, z których ostatniego już nie przeżył.
Zmarł 26.09.1997 r. w Poznaniu i został pochowany na Cmentarzu Górczyńskim.

Żonaty od dnia 14.04.1951 roku z Mirosławą z d. Górko (ślub cywilny dnia 14.12.1950 r.), miał czworo dzieci: Hannę (1952), Andrzeja (1955), Artura (1956), Michała (1959)

Oprac. Artur Jazdon