Powyżej zamieszczono formularz.   Prosimy o wypełnienie i przesłanie   w załączniku do listu pod któryś z   adresów umieszczonych w dziale   "Kontakt"
WSPOMNIENIA
   Wykaz pozycji :: Wspomnienie o Ludwini Borowej

LUDWINIA BOROWA

Ludwinia córka Bronisławy z domu Jazdon i Antoniego Borowego ur. w 1914 roku w Zaborówcu. Do szkoły podstawowej chodziła w Zaborówcu. Pracowała w gospodarstwie rodzinnym do roku 1946.
Okres wojny przeżyła w domu. W 1944 roku została przymusowo zabrana do kopania okopów dla Niemców w okolicach Sieradza. Do domu wróciła w styczniu 1945 roku.
W maju 1946 roku wyszła za mąż za Antoniego Malcherka ur. 1912 w Zaborowie z zawodu piekarza-cukiernika.
Antoni, po wojnie osiadł na ziemiach odzyskanych i prowadził zakład piekarsko-cukierniczy oraz młyn w Goli k. Wschowy. Po ślubie w 1946 roku Ludwinia przeprowadziła się do posiadłości męża, gdzie oboje pracowali do lat 60-tych, czyli do momentu, w którym reżim komunistyczny przejął zakład i włączył do spółdzielni.
Nieuczciwe warunki zmusiły Antoniego do pracy przy dowożeniu mleka do mleczarni w Szlichtyngowej. Ludność miejscowa i z okolicznych wiosek nie zrezygnowała z jego wypieków cukierniczych zamawiając je nadal na różne uroczystości rodzinne.
Ludwinia i Antoni dochowali się czwórki dzieci. Ludwinia zmarła we wrześniu 1991 roku, mąż Antoni w lipcu 1999 roku.
Domostwo obecnie zamieszkują dwaj synowie: Jerzy z rodziną i Jan, który pozostał samotny.

Z kart historii życia rodzinnego
spisała Ludwika Borowa